Apostrof (Apostroph) Reforma pisowni z roku 1996 zaktualizowała również reguły dotyczące użycia apostrofu w niemieckim języku pisanym: Apostrof musi być użyty tylko w nielicznych przypadkach: przy opuszczeniach grup liter wewnątrz wyrazu, np. D'dorf (=Düsseldorf), M'gladbach (=Mönchengladbach). dla zaznaczenia Gen. przy imionach i nazwiskach zakończonych na s, ss, ß, tz, z, x, np. Vinzenz' Mutter (=Mutter von Hans), ale tylko, jeżeli temu imieniu lub nazwisku nie towarzyszy przymiotnik (lub inny wyszczególniający atrybut), np. die Mutter des kleinen Vinzenz. Ponadto można, ale nie trzeba stosować apostrofu: jeżeli zaimek es zostaje skrócony do -s, np. Wie geht's? albo Wie gehts? jeżeli rodzajnik nieokreślony ein/eine zostaje skrócony do n, np. Das ist 'ne tolle Idee! albo Das ist eine tolle Idee! przy nazwach firm pochodzących od imion lub nazwisk użytych w Gen., np. Eva's Bar albo Evas Bar. Nie powinno się stosować apostrofu: jeżeli zatraca się końcówka deklinacyjna -e czasownika w pierwszej osobie liczby pojedynczej, np. Ich steh und warte. jeżeli zatraca się końcówka deklinacyjna -e trybu rozkazującego czasownika w drugiej osobie liczby pojedynczej, np. Mach das Fenster auf! Błędem jest stosowanie apostrofu: w liczbie mnogiej rzeczowników zakończonych na -s, np. Autos, Clubs, Taxis. w liczbie mnogiej skrótów, np. CDs, GmbHs. przy nazwach własnych w przypadku odmiany rzeczownika Genitiv (poza wyjątkami opisanymi wyżej), np. Mirkos Bruder. przy formach ściągniętych przyimka z rodzajnikiem, np. aufs, vorm, zum.

Źródła