__NOTOC__
Skale bluesowe powstają przez dodanie do innych skal tzw. blue notes – zmodyfikowanych (zwykle obniżonych) dźwięków, mających wprowadzić do melodii określony nastrój (zazwyczaj smutek lub niepokój). Powyższa ilustracja przedstawia skalę C-dur z dodanymi blue notes: es, (fis), ges i b.
Odmiana heksatoniczna
Najprostsza skala bluesowa powstaje przez dodanie blue note (poniżej wyróżnionej jako ćwierćnuta) do pentatonicznej skali molowej:
Do skali pentatonicznej zawierającej dźwięki: c, es, f, g b, c dodano dźwięk ges (obniżony czwarty stopień tej skali – lub piąty, jeśli porównywać ze skalą C-moll). Odległość między podstawą skali (dźwiękiem c) a dodaną blue note (dźwiękiem g) wynosi sześć półtonów, czyli trzy całe tony (tzw. tryton). Jest to odległość (interwał) uważana za największy możliwy dysonans w 12-stopniowej skali chromatycznej. Właśnie ten dysonans wprowadza do bluesa charakterystyczne niepokojące brzmienie.
Odmiana heptatoniczna
Heptatoniczna (siedmiodźwiękowa) skala bluesowa to skala diatoniczna (durowa) z obniżonym o półton trzecim, piątym i siódmym stopniem. Obniżone dźwięki zaznaczono jako ćwierćnuty:
Odmiana nonatoniczna
Nonatoniczna skala bluesowa to „chromatyczna odmiana” diatonicznej skali (np. durowej), polegająca na opcjonalnym obniżeniu trzeciego i siódmego stopnia:
Zobacz też
http://jacmuse.com/041708trc/101706trc/pages/newpage6.htm http://www.dolmetsch.com/musictheory25.htm#blues http://www.lamediatheque.be/dec/clj/q15_33.htm http://www.kwadransdlagitary.pl/skala-bluesowa/