Tutaj będziemy udowodniali niektóre wnioski z transformacji prędkości z układu K do K'.
Wynikające wnioski z transformacji prędkości od układu odniesienia K do K' do obliczeń pierwszego i drugiego rozwiązania m z minusem i plusem, a jednakowość prędkości światła we wszystkich układach odniesienia Prędkość w układzie K' względem układu K jest liczona jako pochodna zupełna wielkości względem czasu w nowym układzie współrzędnych :
gdzie: - jest to prędkość ciała względem układu K'. - jest to prędkość ciała w układzie K. Ale idąc dalej, jest to prędkość nowego układu współrzędnych względem starego. Macierz iloczynu skalarnego w nowym i starym układzie odniesienia obowiązującego w przestrzeni n-wymiarowej jest macierzą wyrażoną wzorem:
Natomiast długość pewnego wektora w nowym i starym układzie odniesienia w tej przestrzeni wyrażamy za pomocą iloczynu skalarnego, przedstawia się jako:
Jeśli wykorzystamy definicję iloczynu skalarnego i samą transformację , wtedy wzór na wartość prędkości w nowym układu odniesienia piszemy:
W tożsamości możemy pomnożyć obustronnie przez mianownik prawego ułamka w tym obiekcie przy założeniu, że i :
Weźmy w równości zamienienie według schematu , tak powstały układ równań, którego równości dodajmy i odejmijmy od siebie, wtedy mamy w rezultacie dwa końcowe równania po dokonaniu tejże operacji. Te równania wyglądają:
Weźmy , czyli powiemy:
Mnożymy obie strony równania przez prędkość ciała v, i wykorzystując definicję iloczynu skalarnego, wtedy możemy napisać:
Jeśli dla i-tej współrzędnej mamy v=c, a dla pozostałych współrzędnych oczywiście jest v=0, bo prędkość światła wynosi c wedle wzoru dla przestrzeni n-wymiarowej:
Zajmijmy się teraz równaniem podstawiając do niego wyprowadzoną tożsamość przy założeniu wtedy , w takim przypadku mamy równanie poniżej, w którym pomnożymy obustronnie przez wyrażenie m:
W równości przegrupujmy wyrazy względem m, w taki sposób by otrzymać równanie kwadratowe:
Jeśli w potraktować , wtedy wyróżnik trójmianu powyższego równania kwadratowego jest:
Zatem pierwiastki równania są:
Wynikające wnioski z transformacji prędkości ze starego układu odniesienia do nowego do obliczeń prędkości starego układu współrzędnych względem nowego w szczególnej teorii względności Równanie transformacyjne prędkości ciała względem starego układu współrzędnych na nowe jest wyrażone wzorem , co po podstawieniu do niego tożsamości otrzymujemy tożsamość:
Ze wzoru możemy wyprowadzić prędkość starego układu współrzędnych względem nowego:
Pierwszego rozwiązania (ze znakiem minus, czyli ) i drugiego rozwiązania, w , we wzorze nie będziemy wykorzystywali, bo jak udowodnimy później jest to rozwiązanie bezsensowne, dlatego że nie otrzymujemy tego, co chcielibyśmy. Prędkość starego układu odniesienia względem nowego, według przy rozwiązaniu , w zależności od prędkości nowego układu odniesienia względem starego, jest:
Stąd wzór na prędkość starego układu odniesienia względem nowego w szczególnej teorii względności jest taki sam jak w transformacji Galileusza w mechanice Newtona . Stary układ odniesienia względem nowego porusza się w stronę przeciwną niż nowy układ odniesienia względem starego, co to widać po znaku minus we wzorze . A wartość prędkości starego układu odniesienia względem nowego na podstawie transformacji macierzy iloczynu skalarnego przestrzeni zwykłej przedstawia się:
Zatem prędkość starego układu odniesienia względem nowego i prędkość nowego układu współrzędnych względem starego na podstawie są co do wartości sobie równe. Parametr zależy tylko od wartości prędkości nowego układu odniesienia względem starego i parametr zależy tylko od wartości prędkości starego układu odniesienia względem nowego kolejno w transformacji prostej i transformacji odwrotnej wzdłuż wyróżnionego kierunku tych transformacji, stąd na podstawie zachodzącej równości końcowej :