Spółgłoski miękkie (м’які приголосні), to w języku polskim: ć, dź, ń, ś, ź oraz j. Oprócz tego występują spółgłoski zmiękczone (пом’якшені приголосні). Litera "j" w języku polskim zastępuje "є", "й", "ї", "я", "ю".
Spółgłoski miękkie ć dź ń ś ź
Z zasady spółgłoska miękka występuje: na końcu wyrazu i przed inną spółgłoską, a spółgłoska zmiękczona przed samogłoską. Spółgłoski miękkie wymawia się krótko, a spółgłoski zmiękczone długo.
Spółgłoski zmiękczone bi ci dzi fi gi hi ki mi ni si wi zi