Równania ruchu, a linie geodezyjne w ogólnej teorii względności Mając już policzona metrykę czasoprzestrzeni poprzez równania Einsteina lub mając niezerową stałą kosmologiczną, to wtedy liczymy z równania , zatem na podstawie tegoż równania liczymy już wspomnianą metrykę poprzez policzone już elementy tensora metrycznego. Na podstawie tego liczymy elementy tensora Christoffela i w ten sposób wyznaczamy następne położenie cząstki masowej w ogólnej teorii względności. Już mając następne położenie wyznaczamy znów metrykę przy nowym położeniu cząstek masowych i te kroki powtarzamy w nieskończoność do chwili, do której interesuje nas badanie układu relatywistycznego.
W przestrzeni euklidesowej linia prosta jest to krzywa, której przenosi swój własny wektor prędkości w sposób równoległy do tej krzywej w danym jej punkcie, w przestrzeni nieuklidesowej mamy jakąś krzywą, która jest prostą w tym naszym układzie, i aby nasz wektor był przenoszony równolegle to musi być styczna do tej prostej, czyli wielkość zdefiniowana musi spełniać warunek:
aby cały czas wektor U był styczny do naszej prostej w tej naszej przestrzeni absolutnej. Oczywiste jest, że wektor U, aby był czterowektorem prędkości , tzn. U=u, to musi zachodzić λ=s, czyli nasz parametr byłby wtedy interwałem czasoprzestrzennym. Ale dla ogólności rozważań lepiej przyjąć dowolny parametr λ, bo zmiana interwału czasoprzestrzennego dla bezmasowych cząstek (m) jest równy zero wedle , wtedy czterowektor prędkości jest nieokreślony. Jeśli λ=s, ale lepiej jest, gdy to jest dowolny parametr, ze względu na fotony pędzące z prędkościa światła , wtedy , ale nie ogólnie , to równanie jest spełnione, gdy w układzie badanym nie występują siły niegrawitacyjne, występuje tylko grawitacja z zaniedbywalnym ciśnieniem, którego od niej gęstość siły jest bardzo mała, lub według zasady niezależności działania tensorów sił, jeśli rozpratrujemy tylko ruch pochodzący od grawitacji, wtedy równanie jest dokładnie spełnione. Normalnie dla całkowitego tensora sił dla ciała punktowego z uwzględniem innych tensorów sił równanie przy tej definicji λ uogólniamy do:
Gdy , to równość przechodzi w . W czasoprzestrzeni lokalnie płaskiej wzór , wtedy możemy zamienić przecinek średnikiem, bo symbole Christoffela są tam równe zero, przechodzi w:
Równanie jest to tensorowe równanie dynamiki Einsteina szczególnej teorii względności, napisane w , przy , wtedy , czyli jest spełniona na pewno silna zasada równoważności. Równanie dla układów rozciągłych wygląda następująco:
Twierdzenia dla układów rozciągłych przedstawiamy zastępując w twierdzeniach dla układów dyskretnych w obliczeniach według i , jak np. przechodząc od do , i wiedząc, że czas jako współrzędna jest taki sam jak w układzie inercjalnym, wtedy: i , gdzie , i są to kolejno infinitezymalne objętości w układach: zakrzywionym, płaskim inercjalnym i spoczynkowym inercjalnym, a jest to wyznacznik tensora metrycznego prostego, a jest zdefiniowane w punkcie (tam wybieramy ze znakiem plus). Gdzie tam pierwsza zależność wynika z , a druga z .
Linie geodezyjne, a druga pochodna czterowektora kontrawariantnego położenia Będziemy badać wzory na linie geodezyjne, gdy siły niegrawitacyjne występują lub one nie występują, a poza tym siły grawitacyjne w nich zawsze występują.
Gdy występują tylko siły grawitacyjne Z definicji pochodnej kontrawariantnej i własności styczności wektora do prostej , a także z definicji pochodnej tensorowej można zapisać równanie geodezyjne w postaci pierwotnej:
Pomnóżmy obustronnie równość tensorową przez kontrawariantny tensor czterowektora prędkości U, wtedy otrzymujemy inne równoważne do poprzedniego równanie:
Z definicji czterowektora prędkości i twierdzenie o pochodnej złożonej wyznaczmy wyrażenie występujące jako pierwszy składnik we wzorze , zatem możemy napisać:
Na podstawie obliczeń na liczbach ogólnych, które to wniosek podstawiamy do równania tensorowego za pierwszy składnik, zatem udowodniliśmy że zachodzi:
Podstawiając, za współrzędne czterowektora wektora prędkości U jego definicję, jako pochodna czteropołożenia względem interwału czasoprzestrzennego, dostajemy równoważne równanie tensorowe do :
Wyrażenie możemy zapisać w postaci bezwskaźnikowej, bez uwzględnienia z jakimi rodzaju tensorami mamy do czynienia:
Otrzymaliśmy równanie, dzięki któremu czterowektor U jest przenoszony równolegle, stycznie wzdłuż naszej prostej i jest to równanie ruchu cząstki masowej lub bezmasowej w ogólnej teorii względności, jeśli w dla układów dyskretnych i w dla układów rozciągłych.
Jeśli w prowadzimy definicję parametru λ, który może być interwałem czasoprzestrzennym "s", poprzez inny parametr ξ w sposób: s=aξ+b, to można udowodnić w sposób łatwy, korzystając z poprzedniego równania, że line geodezyjne wedle przy zerowych siłach niegrawitacyjnych zapisujemy jako:
W przestrzeni euklidesowej płaskiej, gdy mamy zerowe siły niegrawitacyjne, mamy na pewno, że poszczególne elementy tensora metrycznego spełniają związek: Γ=0, stąd dostajemy:
Po rozwiązaniu równania dowiadujemy się, że rozwiązaniem jego jest równaniem prostej w naszej przestrzeni przy naszej definicji tensora Christoffela.
Gdy również występują siły niegrawitacyjne Będziemy rozważać tu układy dyskretne i rozciągłe.
Układy dyskretne A gdy występują inne tensory sił, to wtedy równanie podobnie przekształcamy jak z , wtedy:
Gdy tensor sił niegrawitacyjnych jest równy zero, wtedy równość przechodzi w równanie geodezyjne , gdy na układ nie działają żadne siły niegrawitacyjne. Druga zasada dynamiki Einsteina według równości końcowej i wzór na tensor siły pochodzący od grawitacji, piszemy wzorami:
A tensor siły w , czyli , jest tensorem siły od oddziaływań niegrawitacyjnych.
Kilka żródeł grawitacyjnych Załóżmy, że mamy kilka mas, każda ona zakrzywia czasoprzestrzeń, weźmy zasadę niezależności działania tensorów sił szczególnej teorii względności spełnioną też w ogólnej teorii względności, wtedy korzystając z równości na tensor siły grawitacyjnej mamy na podstawie :
Widzimy, że w poszczególne masy dostarczają swoje własne symbole Christoffela do poruszającej się masy względem niego, a wszystkie pola grawitacyjne od tych mas tworzą razem inne symbole , które opisuje całkowite zakrzywienie czasoprzestrzeni od tych mas.
Układy rozciągłe Równanie geodezyjne dla układów rozciągłych zastępując w wielkości: i , kolejno przez: i , napiszmy, wiedząc, że czas jako współrzędna jest taki sam jak w układzie inercjalnym:
Gęstość tensora siły całkowitej stanowiącej drugą zasadę dynamiki Einsteina szczególnej teorii względności dla układów rozciągłych, też i gęstość tensora siły od sił grawitacyjnych, napiszmy kolejno na podstawie :
Linie geodezyjne, a druga pochodna czterowektora kowariantnego położenia Będziemy badać wzory na linie geodezyjne, gdy siły niegrawitacyjne występują lub one nie występują, a poza tym siły grawitacyjne w nich zawsze występują.
Gdy występują tylko siły grawitacyjne Przedstawimy teraz inne podejście do ruchu cząstki materialnej czyli piszemy linie geodezyjne w sposób kowariantny, czyli proste w przestrzeni czterowymiarowej spełniający warunek, który jest pochodną kowariantną U=0, ale z definicji pochodnej kowariantnej możemy napisać:
Pomnóżmy teraz obie strony równania tensorowego przez elementy czterowektora prędkości U, otrzymując wynikowe równanie:
Rozwińmy wyrażenie występujące w równaniu tensorowym występujący jako odjemna wykorzystując definicję pochodnej zupełnej, i przestawmy ją jako pochodna kowariantnego tensora czteroprędkości względem parametru λ.
wykorzystując udowodnioną powyższą tożsamość i podstawiając do równości , wtedy dochodzimy do wniosku, że zachodzi na pewno tożsamość poniżej, które to poniższe równanie jest równaniem linii geodezyjnej.
Możemy wykorzystać definicję czterowektora prędkości, wtedy wzór na równość tensorową zapisujemy wedle:
Jeśli oznaczymy jako definicję parametru λ, który może być interwałem czasoprzestrzennym "s", poprzez parametr ξ w sposób s=aξ+c, to równanie na linie geodezyjne można przedstawić w postaci:
Równania i stanowią równania ruchu cząstki w czterowymiarowej czasoprzestrzeni Einsteina i jak udowodnimy później, te dwa równania są ze sobą równoważne. Dla układów płaskich rozwiązaniem jest równanie tylko, że ze wskaźnikami do dołu.
Gdy w równaniach na linie geodezyjne uwzględnimy siły niegrawitacyjne Będziemy rozważać tu układy dyskretne i rozciągłe.
Układy dyskretne A gdy występują inne tensory sił, to wtedy równanie podobnie przekształcamy jak z , wtedy:
Gdy tensor sił niegrawitacyjnych jest równy zero, wtedy równość przechodzi w równanie geodezyjne , gdy na układ nie działają żadne siły niegrawitacyjne. Równanie ruchu dynamiki Einsteina i równanie na tensor sił grawitacji działający na ciało według są równe:
Kilka żródeł grawitacyjnych Załóżmy, że mamy kilka mas, każda ona zakrzywia czasoprzestrzeń, weźmy zasadę niezalezności działania tensorów sił szczególnej teorii względności spełniona też w ogólnej teorii względności, wtedy korzystając z równości na tensor siły grawitacyjnej mamy na podstawie :
Widzimy, że w poszczególne masy dostarczają swoje własne symbole Christoffela do poruszającej się masy względem niego, a wszystkie pola grawitacyyjne od tych mas tworzą razem inne symbole , które opisuje całkowite zakrzywienie czasoprzestrzeni od tych mas.
Układy rozciągłe Równanie geodezyjne dla układów rozciągłych zastępując w nim wielkości: i , kolejno przez: i , napiszmy, wiedząc, że czas jako współrzędna jest taki sam jak w układzie inercjalnym:
Gęrstość tensora siły całkowitej stanowiącej drugą zasadę dynamiki Einsteina szczególnej teorii względności dla układów rozciągłych, też i gęstość tensora siły od sił grawitacyjnych, napiszmy kolejno na podstawie :
Równoważność wzorów na linie geodezyjne w przedstawieniu kowariantnym i kontrawariantnym Będziemy tu udowadniać zgodność wzorów na linie geodezyjne w przedstawieniu kowariantnym i kontrawariantnym, co udowodnimy, że te dwa wzory są ze sobą równoważne.
Układy dyskretne Wzór na linię geodezyjną w przedstawieniu kontrawariantnym pomnóżmy przez tensor metryczny podwójnie kowariantny, oraz wykorzystując fakt, że pochodna tensora względem pewnego parametru jest tensorem oraz z własności tensorów metrycznych, otrzymujemy:
Wykorzystajmy własność taką, że ogólnie tensor czteroprędkości kontrawariantny U przedstawmy z zależności od kowariantnego tensora U, co tensorowo możemy zapisać:
Wykorzystując tożsamość tensorową do równości tensorowej :
Co na podstawie dowodu udowodniliśmy równoważność wzorów przedstawiający równości na linię geodezyjną, czyli tożsamości i , które oznaczają to samo.
Układy rozciągłe Wzór na linię geodezyjną w przedstawieniu kontrawariantnym pomnóżmy przez tensor metryczny podwójnie kowariantny, oraz wykorzystując fakt, że pochodna tensora względem pewnego parametru jest tensorem oraz z własności tensorów metrycznych, otrzymujemy:
Wykorzystując tożsamość tensorową do równości tensorowej :
Co na podstawie dowodu udowodniliśmy równoważność wzorów przedstawiający równości na linię geodezyjną, czyli tożsamości i , które oznaczają to samo.
Tensor siły grawitacji i inne tensory siły (w tym całkowity tensor siły w drugiej zasadzie dynamiki Einsteina), jako tensory z definicji tensora matematycznego