Lakciōni 5
Takim schematem można odmieniać część rzeczowników rodzaju nijakiego zakończone na -an, np. mīstan, undan, azzaran, buttan. Przykład odmiany rzeczownika mīstan: Liczba pojedyncza Liczba mnogaMianownikmīstanmistāiDopełniaczmīstasmīstanCelownikmīstumistammansBiernikmīstanmīstans Jak widać, gdy taki rzeczownik ma w mianowniku akcent w pierwszej sylabie, np. mīstan, buttan, to wtedy w mianowniku i celowniku liczby mnogiej akcent przechodzi na drugą sylabę, np. mistāi, butāi, mistammans, butammans.
Takim schematem można odmieniać część rzeczowników rodzaju nijakiego zakończone na -an, np. nōpidan (zadanie), alfabētan (alfabet), Ullandan (Holandia). Najczęściej są to wyrazy zapożyczone lub zawierające literę ō.
Przykład odmiany rzeczownika nōpidan: Liczba pojedyncza Liczba mnogaMianowniknōpidannōpidaiDopełniacznōpidasnōpidanCelowniknōpidunōpidamansBierniknōpidannōpidans
Takim schematem można odmieniać część rzeczowników rodzaju męskiego zakończone na -s, np. Dēiws, wāiks, tāws, wīrds (słowo). Przykład odmiany rzeczownika wāiks: Liczba pojedyncza Liczba mnogaMianownikwāikswaikāiDopełniaczwāikaswāikanCelownikwāikuwaikammansBiernikwāikanwāikans
Takim schematem można odmieniać część rzeczowników rodzaju nijakiego zakończonych na -in, np. meddin, kattistin (kocię), garrin, uppin (chmura), kellin (koło). Przykład odmiany rzeczownika meddin: Liczba pojedyncza Liczba mnogaMianownikmeddinmedēiDopełniaczmeddesmeddinCelownikmeḑḑumedemmansBiernikmeddinmeddins Widzimy tutaj, że w celowniku l. pojedynczej głoska przed zmienną końcówką ulega zmiękczeniu, np. kattistin ⇒ kattisțu, meddin ⇒ meḑḑu.
Przykład odmiany rzeczownika uppin: Liczba pojedyncza Liczba mnogaMianownikuppinupjāiDopełniaczuppjasuppinCelownikuppjuupjammansBiernikuppinuppins Miękkie odpowiedniki głosek b, m, p, w w przeciwieństwie do miękkich odpowiedników głosek d, g, k, n, r, t nie mają liter diakrytycznych (ḑ, ģ, ķ, ņ, ŗ, ț), dlatego w niektórych wzorach odmian zamiast be, me, pe, we pisze się bja, mja, pja, wja, czyli tak jak się wymawia. Dodatkowo, zbitki se i ze przechodzą w ša i ža (š i ž zawsze wymawia się miękko), np. amzin (naród; mianownik) ⇒ amžas (dopełniacz).
Przykład odmiany rzeczownika kellin: Liczba pojedyncza Liczba mnogaMianownikkellinkelāiDopełniaczkellaskellinCelownikkellukelammansBiernikkellinkellins Głoska l przez część użytkowników języka pruskiego jest zawsze wymawiana miękko, dlatego w odmianie nie trzeba zaznaczać jej miękkości poprzez literę e lub j. Nigdy nie występuje po niej litera e lub dyftongi mające w zapisie literę ē, i dlatego w tym przypadku końcówkę wyrazu zapisuje się tak samo jak się wymawia.