Dbam o swoją własność i o to, co wspólne Każdy człowiek ma swoje rzeczy, a jednocześnie korzysta z przedmiotów i miejsc wspólnych z innymi. Od naszego zachowania zależy, czy długo będą one służyć nam i innym ludziom.

Co jest moje, a co wspólne Własność to rzeczy, które należą do kogoś: twoje: plecak, piórnik, ubrania, książki, rower, cudze: przedmioty koleżanek, kolegów, rodzeństwa, rodziców.

Rzeczy wspólne to te, z których korzysta wiele osób: w domu – stół, telewizor, łazienka, w szkole – ławki, krzesła, tablica, piłki, sprzęt sportowy, biblioteka, w miejscach publicznych – plac zabaw, ławki w parku, huśtawki, chodniki, boiska.

Jak dbać o własne rzeczy Dbasz o swoją własność, gdy: odkładasz rzeczy na miejsce po użyciu, nie niszczysz ich celowo (nie rzucasz, nie kopiesz, nie rysujesz po nich bez powodu), pilnujesz, aby ich nie zgubić, naprawiasz drobne uszkodzenia lub prosisz dorosłych o pomoc, nie pożyczasz ważnych rzeczy byle komu i na zbyt długo.

Dbając o swoje rzeczy, okazujesz szacunek sobie i swoim rodzicom, którzy często je kupili lub pomogli zdobyć.

Jak dbać o to, co wspólne Rzeczy wspólne nie są niczyje – należą do wszystkich. Dbamy o nie, gdy: nie rysujemy po ławkach, drzwiach, ścianach, nie niszczymy sprzętu sportowego, zabawek na placu zabaw, sprzątamy po sobie w klasie, na korytarzu, w świetlicy, nie śmiecimy w parku, na boisku, na przystanku, używamy rzeczy szkolnych zgodnie z przeznaczeniem i zasadami.

Jeśli każdy będzie uważał, że „to nie moje, więc mogę niszczyć”, szybko zabraknie nam czystych i miłych miejsc do nauki i zabawy.

Szacunek dla cudzej własności Szacunek dla cudzej własności oznacza, że: nie zabierasz rzeczy innych bez ich zgody, nie przeszukujesz cudzych plecaków, szafek ani kieszeni, pożyczone rzeczy oddajesz w takim stanie, w jakim je dostałeś, jeśli coś przez przypadek zniszczysz, przyznajesz się, przepraszasz i pomagasz naprawić.

Nie wolno przywłaszczać sobie znalezionych rzeczy. Gdy coś znajdziesz, poinformuj nauczyciela, wychowawcę albo oddaj do sekretariatu szkoły.

Dlaczego to takie ważne Dbanie o swoją własność i o to, co wspólne: uczy odpowiedzialności, pokazuje szacunek dla innych ludzi, sprawia, że szkoła, dom i otoczenie są przyjemnym miejscem do życia, pozwala unikać konfliktów i kłótni.

Kiedy troszczysz się o rzeczy swoje i wspólne, pomagasz tworzyć świat, w którym wszystkim żyje się lepiej.

Podsumowanie Dbam o swoją własność, gdy pilnuję swoich rzeczy i ich nie niszczę. Dbam o to, co wspólne, gdy szanuję przedmioty i miejsca używane przez wiele osób. W ten sposób okazuję szacunek sobie, innym ludziom i ich pracy.