Represje popacyfikacyjne: procesy przywódców strajku w 1982 r. Natychmiast po stłumieniu strajku władze stanu wojennego przystąpiły do rozliczania uczestników protestu. Celem represji było ukaranie liderów oporu oraz zastraszenie środowiska górniczego. W lutym 1982 roku przed Sądem Śląskiego Okręgu Wojskowego rozpoczął się proces organizatorów strajku w kopalni „Wujek”, który miał charakter pokazowy.

Oskarżenie i wyroki Prokuratura wojskowa oskarżyła członków Komitetu Strajkowego o organizowanie i kierowanie nielegalnym protestem w czasie obowiązywania stanu wojennego. Głównym oskarżonym był przewodniczący komitetu, Stanisław Płatek, który sam został ranny podczas pacyfikacji. Wyroki zapadły szybko – Płatka skazano na 4 lata pozbawienia wolności, a pozostałych przywódców (m.in. Jerzego Wartaka i Adama Skwirę) na kary od 3 do 3,5 roku więzienia. Procesy te toczyły się w trybie doraźnym, co ograniczało prawa oskarżonych do obrony.

Losy szeregowych górników Represje dotknęły również szeregowych uczestników strajku. Wielu z nich zostało zwolnionych z pracy z tzw. wilczym biletem, co uniemożliwiało znalezienie zatrudnienia w państwowych zakładach. Rodziny poległych górników znalazły się pod stałą inwigilacją Służby Bezpieczeństwa, która monitorowała ich kontakty i utrudniała organizowanie uroczystości żałobnych. Władze dążyły do zatarcia pamięci o ofiarach, niszcząc krzyż postawiony przy kopalni i zastraszając świadków wydarzeń.