sed ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) siad
sed ()
spójnik (1.1) lecz, ale
(1.1) Mi konas Sonjon, sed mi ne ŝatas ŝin. → Znam Zosię, ale jej nie lubię.
(1.1) tamen, kontraŭe
Dion fidu, sed senfare ne sidu • preĝon faru, sed farunon preparu
sed ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pragnienie (1.2) żądza, pragnienie
(2.1)
(1.1)
(1.1) Tengo mucha sed. ¿Me podrías servir un vaso de agua, por favor? → Jestem bardzo spragniony/a (patrz kolokacje). Czy mógłbyś/mogłabyś, proszę, podać mi szklankę wody?
(1.1) tener sed () → być spragnionym • apagar / calmar / saciar la sed → gasić pragnienie (1.2) sed de venganza → żądza zemsty • avivar (lub despertar) / saciar la sed → wzbudzać / zaspokajać pragnienie, żądzę
(1.2) hambre, ansia, necesidad, anhelo
(1.2) saciedad
sediento
matar la sed → gasić pragnienie
(1.1) → głód
sed ()
spójnik (1.1) ale, lecz
(1.1) On reguarda sed. on non vide → Patrzą lecz nie widzą.
sed ()
spójnik (1.1) ale, lecz
(1.1) Exigo a me non ut optimis par sim, sed ut malis melior → Nie wymagam od siebie, by być równym najlepszym, ale by być lepszym od złych. (Seneka)
sed ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) zwyczaj, obyczaj
(1.1) en sed, seden; seder, sederna
(1.1) bruk, vana, hävd, tradition, kutym, skick, sedvana, sedvänja
fraza rzeczownikowa seder och bruk fraza czasownikowa ta seden dit man kommer przysłowie andra länder, andra seder • du ska lands sed följa eller land fly • man får ta seden dit man kommer
sed ()
liczebnik główny (1.1) sto