__TOC__ sukces ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) korzystny wynik (1.2) osiągnięcie bogactwa, sławy; zrobienie kariery
(1.1-2)
(1.1) Operacja usunięcia wyrostka robaczkowego zakończyła się sukcesem. (1.2) Helena wyjechała do Londynu, by zrobić tam karierę, ale nie osiągnęła sukcesu.
(1.1-2) porażka
sukcesik
(1.1) Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 14.
angielski: (1.1) success; (1.2) success arabski: (1.1) نجاح, فلاح baskijski: (1.1) arrakasta; (1.2) arrakasta czeski: (1.1) úspěch , zdar ; (1.2) úspěch dolnołużycki: (1.1) wuspěch duński: (1.1) succes esperanto: (1.1) sukceso francuski: (1.1) succès , réussite ; (1.2) succès , réussite hebrajski: (1.1) חצלחה hiszpański: (1.1) éxito ; (1.2) éxito jidysz: (1.1) הצלחה (hacloche), באַגליק (baglik), סוקצעס (sukces) kaszubski: (1.1) zwënéga , dobiwk ; (1.2) sznërga niderlandzki: (1.1) succes niemiecki: (1.1) Erfolg norweski (bokmål): (1.1) lykke , suksess ; (1.2) suksess nowogrecki: (1.1) επιτυχία ; (1.2) επιτυχία polski język migowy: rosyjski: (1.1) успех slovio: (1.1) uspeh (успех) szwedzki: (1.1) framgång ; (1.2) succé ukraiński: (1.1) успіх węgierski: (1.1) siker włoski: (1.1) riuscita , successo ; (1.2) successo
sukces ()
(1.1) mieć powodzenie, sukces, udany
sukcesi, malsukcesi, malsukcesigi sukceso, malsukceso sukcesa, malsukcesa, sukcesplena, sensukcesa sukcese