my ()
, ,
zaimek osobowy (1.1) pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) nazwa dwunastej litery alfabetu greckiego, μ;
(1.1) (2.1)
(1.1) (My) mieszkamy w Polsce. (1.1) To właśnie my zapłaciliśmy za waszą podróż. (2.1) Żeby oznaczyć symbol przedrostka mikro, trzeba użyć litery my.
(2.1) mi
(1.1) oni
odziedziczone z , z /*més, z , z nagłosowym m- pod wpływem końcówki 1 od
(1.1) wyraz może być pominięty w zdaniach, w których pełni funkcję podmiotu (1.1) zaimek dzierżawczy: nasz (1.1) (1.1) zobacz też: Aneks:Język polski - zaimki
afrykanerski: (1.1) ons albański: (1.1) ne angielski: (1.1) we arabski: (1.1) نحن (naḥnu) baskijski: (1.1) gu białoruski: (1.1) мы bułgarski: (1.1) ние chiński standardowy: (1.1) 我们 (wǒmen) chorwacki: (1.1) mi czeski: (1.1) my czuwaski: (1.1) эпир dolnołużycki: (1.1) mej, my duński: (1.1) vi esperanto: (1.1) ni estoński: (1.1) meie, me fiński: (1.1) me francuski: (1.1) nous górnołużycki: (1.1) mój , my gruziński: (1.1) ჩვენ (chven) guarani: (1.1) ñande, ore hawajski: (1.1) kāua, kākou, māua, mākou hiligaynon: (1.1) kita hiszpański: (1.1) nosotros, nosotras ido: (1.1) ni indonezyjski: (1.1) kami, kita islandzki: (1.1) við japoński: (1.1) 私達/私たち (わたくしたち, watakushi-tachi / わたしたち, watashi-tachi), こちら (kochira), こっち (kotchi), męskie 俺ら/俺等 (おれら, orera), 俺達/俺たち (おれたち, oretachi), 僕たち/僕達 (ぼくたち, bokutachi), 僕ら/僕等 (ぼくら, bokura), 我々/我我 (われわれ, wareware) jidysz: (1.1) מיר (mir) kaszubski: (1.1) më/ma kataloński: (1.1) nosaltres koreański: (1.1) 우리 (uri) lakijski: (1.1) жу litewski: (1.1) mes łaciński: (1.1) nos macedoński: (1.1) ние malajski: (1.1) kami maltański: (1.1) aħna niderlandzki: (1.1) we niemiecki: (1.1) wir: (2.1) My norweski (bokmål): (1.1) vi nowogrecki: (1.1) εμείς nowopruski: (1.1) mes osetyjski: (1.1) nos polski język migowy: portugalski: (1.1) nós rosyjski: (1.1) мы sanskryt: (1.1) वयम् slovio: (1.1) mi (ми) słowacki: (1.1) my staroczeski: (1.1) my staroegipski: (1.1) (n) staronordyjski: (1.1) vér suahili: (1.1) sisi szwedzki: (1.1) vi tagalski: (1.1) tayo, kami tetum: (1.1) ami tocharski A: (1.1) was tocharski B: (1.1) wes turecki: (1.1) biz ukraiński: (1.1) ми walijski: (1.1) ni węgierski: (1.1) mi wilamowski: (1.1) wer, wyr włoski: (1.1) noi wolof: (1.1) ñun
my ()
zaimek (1.1) mój
my ()
,
()
określnik dzierżawczy (1.1) mój, swój wykrzyknik (2.1) o rany, ojej, jejku (wyraża zaskoczenie)
(1.1) This is my car. → To jest mój samochód. (1.1) Of all the things I've lost, I miss my mind the most. → Z wszystkich rzeczy, które utraciłem, najbardziej brakuje mi mojej normalności. (1.1) That excuse is an insult to my intelligence. → Ta wymówka to obraza dla mojej inteligencji.
I, meself, myself, me i
skrócona forma
Wyraz ten stosuje się wyłącznie jako określnik frazy nominalnej (co często oznacza: przed rzeczownikiem). Jeśli zachodzi potrzeba użycia zaimka dzierżawczego w konstrukcji eliptycznej (bez frazy nominalnej), należy użyć formy mine. Również w funkcji postmodyfikatora (konstrukcja podwójnego dopełniacza) używa się formy mine. Zob. przykłady w haśle mine.
my ()
zaimek osobowy (1.1) my
odziedziczone ze , z , z /*més, z , z nagłosowym m- pod wpływem końcówki 1 od
(1.1)
my ()
zaimek osobowy (1.1) my
(1.1) Aneks:Język dolnołużycki - zaimki
mej
odziedziczone z , z /*més, z , z nagłosowym m- pod wpływem końcówki 1 od
(1.1)
my ()
zaimek osobowy (1.1) my
odziedziczone z , z /*més, z , z nagłosowym m- pod wpływem końcówki 1 od
my ()
zaimek osobowy (1.1) ja
my ()
zaimek osobowy (1.1) my
odziedziczone z , z /*més, z , z nagłosowym m- pod wpływem końcówki 1 od
my ()
zaimek osobowy (1.1) my
(1.1)
źródłosłów dla odziedziczone z , z /*més, z , z nagłosowym m- pod wpływem końcówki 1 od
(1.1)