mięso ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) jadalne części zabitego zwierzęcia; (1.2) potrawa z mięsa (1.1) (1.3) miękka część ludzkiego ciała (1.4) soczysta część owocu (1.5) wszelkie rybyBarbara Bajek, Mrzeżyno – dwie oddzielne krainy?, „Okolice. Rocznik Etnologiczny”, t. 9/2011, s. 275.
(1.1-5)
(1.1) To mięso chyba jest nieświeże. (1.3) Wiele jest przyczyn, dla których uprawia się ludożerstwo. Spożycie ludzkiego mięsa może być częścią ceremonii ku czci zmarłych lub magicznych obrzędów wojennych, w których trakcie męstwo i inne cnoty poległego wroga wchłaniane są przez zwycięzców.
(1.1) mięso baranie / drobiowe / wieprzowe / wołowe • chude / tłuste mięso • mięso duszone / smażone / surowe / wędzone • sztuka mięsa • mięso na rosół / pieczeń • gotować / piec / smażyć / wędzić mięso • rozbiór mięsa (1.2) białe mięso • czerwone mięso • kruche mięso • mięso-wędliny • sztuka mięsa
(1.1) mięsiwo, chabanina; ;
(1.1) warzywo, jarzyna (1.2) potrawa jarska (1.3) kość
(1.1) surowiec spożywczy (1.2) potrawa
(1.1) antrykot, antrykot, baranina, bekon, biodrówka, boczek, boczek, cielęcina, comber, drób, dziczyzna, dzwonko, filet, gęsina, głowizna, golonka, jagnięcina, jelenina, karczek, karkówka, konina, koźlina, ligawa, łata, łopatka, medalion, mielone, mostek, móżdżek, nerka, oślina, ozór, pachwina, płucka, podgardle, podroby, polędwica, pospółka, półtusza, pręga, psina, rosołowe, rostbef, rozbratel, sarnina, schab, słonina, strusina, szponder, szynka, udko, udziec, wątróbka, wieprzowina, wizina, wołowina, żeberko (1.2) auszpik, befsztyk, bitka, bryzol, carpaccio, de volaille, eskalopek, flaki, gulasz, gyros, hamburger, karbinadel, kardinadel, kaszanka, kebab, kiełbasa, klops, klopsik, kotlet, krupniok, mielony, parówka, pasztet, pasztetowa, pieczeń, pulpet, rolada, rumsztyk, salceson, sashimi, schabowy, stek, szaszłyk, sznycel, tatar, wędlina, zimne nóżki, zraz
(1.1) tusza (1.2) posiłek (1.3) ciało
mięsiwo , mięsny , mięsień , mięśniak , mięsak , mięsistość mięsko mięcho mięsny, mięsisty, umięśniony, mięsakowaty, mięsakowy, bezmięsny
mięso armatnie • dzikie mięso • rzucać mięsem • ni z pierza, ni z mięsa • niedźwiedzie mięso • bez dobrej woli jako mięso bez chleba, a jaja bez soli • tanie mięso psy jedzą • chcesz mięso jeść, idź za wilkiem ogon nosić • starszy brat mięso kraje, a młodszy obiera • twarde mięso psy gryzą • ni z pierza, ni z mięsa • żywe mięso
Jan Rozwadowski, O zjawiskach i rozwoju języka. O rozwoju fonetycznym, „Język Polski i Poradnik Językowy” nr 2/1916, s. 46. < Hrvatski jezični portal , , , , , , , , , i , , i
(1.1) Jako ogólne pojęcie „mięso” jest niepoliczalne i nie tworzy , jednak w pewnych przypadkach, gdy mowa jest o różnych rodzajach mięsa, można tworzyć takie formy.
abenaki: (1.1) wios angielski: (1.1) meat, flesh; (1.2) flesh arabski: (1.1) لحم (laḥm) baskijski: (1.1) okela białoruski: (1.1) мяса bułgarski: (1.1) месо ; (1.2) месо chiński standardowy: (1.1) 肉 (ròu); (1.4) 肉 (ròu) chorwacki: (1.1) meso czeski: (1.1) maso dolnołużycki: (1.1) měso duński: (1.1) kød dzongkha: (1.1) ཤ elfdalski: (1.1) tjyöt esperanto: (1.1) viando farerski: (1.1) kjøt fiński: (1.1) liha francuski: (1.1) viande górnołużycki: (1.1) mjaso grenlandzki: (1.1) neqi hiszpański: (1.1) carne irlandzki: (1.1) feoil ; (1.2) feoil ; (1.3) feoil islandzki: (1.1) kjöt jaćwieski: (1.1) fała japoński: (1.1) 肉 (にく, niku); (1.2) 肉 (にく, niku); (1.3) 肉 (にく, niku) jidysz: (1.1) פֿלייש (flejsz) jita: (1.1) inyama karaimski: (1.1) эт; (1.2) эт kaszubski: (1.1) miãso kataloński: (1.1) carn kazachski: (1.1) ет keczua: (1.1) aycha khowarski: (1.1) پوشور kirgiski: (1.1) эт koreański: (1.1) 고기 (kogi) kornijski: (1.1) kyk litewski: (1.1) mėsa łaciński: (1.1) caro łatgalski: (1.1) gale łotewski: (1.1) gaļa maithili: (1.1) मांस manx: (1.1) feill neapolitański: (1.1) carne niderlandzki: (1.1) vlees niemiecki: (1.1) Fleisch ; (1.2) Fleisch nowogrecki: (1.1) κρέας nowopruski: (1.1) mensā , mēnsa polski język migowy: pontyjski: (1.1) κρέας portugalski: (1.1) carne rosyjski: (1.1) мясо sanskryt: (1.1) पिशित, आमिस् slovio: (1.1) meso (миасо) słowacki: (1.1) mäso starofryzyjski: (1.1) flāsk staroirlandzki: (1.1) féoil staropruski: (1.1) mensā , mense , menso suahili: (1.1) nyama szwedzki: (1.1) kött turecki: (1.1) et tuvalu: (1.1) ˈkano tybetański: (1.1) ཤ ukraiński: (1.1) м'ясо volapük: (1.1) mit walijski: (1.1) cig ; (1.2) cig wenecki: (1.1) carne wepski: (1.1) liha wietnamski: (1.1) thịt wilamowski: (1.1) fłaeś , fłǡš , fłaś , fłȧś włoski: (1.1) carne wolof: (1.1) yàpp