ting ()
czasownik (1.1) myśleć, pomyśleć
ting ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) parlament (1.2) sesja, posiedzenie, zgromadzenie (1.3) spotkanie, zjazd (1.4) rzecz, obiekt (1.5) istota, stworzenie
(1.1-5)
(1.1) løgting
ting ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rzecz (przedmiot) (1.2) rzecz (sprawa) (1.3) parlament
(1) en ting, tingen, ting, tingene lub en ting, tingen, ting, tinga
(1.1) De liker å kjøpe dyre ting. → Oni lubią kupować drogie rzeczy. (1.2) På skolen lærte jeg mange unyttige ting. → W szkole nauczyłem się wielu bezużytecznych rzeczy.
(1.1) storting
(1.1) gjenstand (1.2) sak
ting ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) rzecz, przedmiot (1.2) rzecz, sprawa (1.3) posiedzenie sądu okręgowego (1.4) w dawnej Skandynawii: zgromadzenie ludowe o charakterze ustawodawczym i sądowniczym
(1.1-4) ett ting, tinget, tingen
(1.1-2) sak