b ()
symbol (1.1) bit (1.2) siódmy dźwięk w podstawowej skali diatonicznej (zob. uwagi); (1.3) dźwięk h obniżony o półton (zob. uwagi); (1.4) kontrabas (1.5) barn (1.6) długość galaktyczna
(1.1) 10 Kb/s
(1.1) (1.2) symbol używany przez cały świat, prócz kilku narodów europejskich (w tym przez Niemców i Polaków); zobacz: h (1.3) symbol używany przez kilka narodów europejskich (w tym Niemców i Polaków), pozostałość po starszej pisowni (stosowanej obecnie prawie na całym świecie); funkcję b w starszym systemie przejęło h w późniejszym, a funkcję b obniżonego — b; zobacz: h (1.3) (1.3) (1.2-3) (1.4)
(1.4) używane w opisach wydawnictw muzycznych
b ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) trzecia litera polskiego alfabetu;
(1.1)
abc • jeśli się powiedziało a, trzeba powiedzieć b
(1.1) litera łacińska b < fenicka i północnosemicka litera bếth < gr. β; wymowa
(1.1)
amerykański język migowy: (1.1) polski język migowy:
b ()
litera (1.1) ba, minuskuła drugiej litery alfabetu afarskiego
(1.1) majuskuła: B
b ()
odpowiednik arabski: ب
na początku i w środku wyrazu: na końcu wyrazu:
litera (1.1) b, minuskuła drugiej litery alfabetu afrykanerskiego
(1.1) majuskuła: B; nazwa litery: bee
(1.1)
b ()
litera (1.1) druga litera angielskiego alfabetu, nazywana bee skrót (2.1) = born → urodzony (2.2) = big → duży (rozmiar)
(1.1) b; b's
(2.1) b.
(1.1)
b ()
litera (1.1) minuskuła trzeciej litery alfabetu farerskiego
hevur tú sagt a, mást tú eisini siga b
(1.1)
b ()
litera (1.1) minuskuła trzeciej litery alfabetu litewskiego
(1.1) majuskuła B
(1.1)
b ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) b, litera alfabetu (1.2) bemol (1.3) → b-moll
(1.1-3)Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
(1.2) ♭, Be (1.3) b-Moll
(1.1) Buchstabe (1.2) Versetzungszeichen, Notenschrift
B B
b ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) czwarta litera alfabetu słowackiego
(1.1)
(1.1) malé b
nepovedať a ani b
(1.1)
b ()
rzeczownik (1.1) minuskuła trzeciej litery alfabetu węgierskiego
(1.1)
b ()
litera (1.1) minuskuła drugiej litery alfabetu zuluskiego
(1.1) majuskuła: B