ko ()

,

wykrzyknik (1.1) onomatopeja naśladująca głos kury rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) w go: układ kamieni, w którym zabicie pojedynczego kamienia powoduje, że kamień bijący jest od razu w atari;

(1.1) (2.1) ko; ko

(1.1) Gdybym kury nie podkarmiała, nie miałaby siły nawet na swoje ko, ko, ko.„Literatura na świecie”, wydania 69-71, s. 133 (2.1) Początkujący często boją się grać ko.

(2.1) grać ko • groźba ko • tysiącletnie ko • potrójne ko

(1.1) ko-ko

(1.1) ko-ko kokoszka , kokosz , kokosznik , kokot kokosić się (2.1) superko

(2.1)

esperanto: (2.1) koo

ko ()

skrót (1.1) = knock out → nokaut

ko ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) krowa (1.2) obraźliwie o kobiecie krowa

(1.1) en ko, koen, køer, køerne

(1.1) Køerne skal malkes. → Krowy trzeba wydoić. (1.1) Plantedrikke som havremælk og sojamælk belaster klimaet mindre end mælk fra køer. → Napoje roślinne, takie jak mleko owsiane i mleko sojowe, obciążają klimat mniej niż mleko od krowy. (1.2) Din dumme ko! → Ty głupia krowo!

(1.1) dyr

(1.1) hellig ko → święta krowa • ingen ko på isen • som to røde køer • glo som en ko på en rødmalet port → patrzeć jak cielę na malowane wrota

zobacz też: Indeks:Duński - Zwierzęta

ko ()

rzeczownik (1.1) litera k, K

(1.1) lub

(1.1) W wariancie odmiany „z myślnikiem” wymawia się dwa razy „o” - raz jako część nazwy litery, a raz jako morfem rzeczownika (1.1)

ko ()

(1.1) ko

koo

ko ()

czasownik (1.1) śmiać się

ko ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) krowa

http://gtb.inl.nl/iWDB/search?wdb=WFT&actie=article&id=51614

ko ()

zaimek (1.1) kogo, czego

ko to zaimek pytający litewskiego dopełniacza

ko ()

spójnik (1.1) kiedy, gdy

ko ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) krowa (samica bydła domowego) (1.2) krowa (samica niektórych innych, większych ssaków, łosia, kozy)

(1.1-2) en ko, kon, kor, korna

(1.1) Kor ger mjölk. → Krowy dają mleko.

(1.1) kossa

kossa

złożenie rzeczownikowe kohage, kohandel, komjölk, komocka, kostall, kovändning, getko, mjölkko, renko, skällko, älgko fraza rzeczownikowa helig ko • ingen ko på isen złożenie czasownikowe kohandla, kovända złożenie przymiotnikowe kobent fraza przymiotnikowa dum som en ko przysłowie man saknar inte kon förrän båset är tomt

zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim

ko ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) góra