wołowina ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mięso z wołu lub krowy; (1.2) potrawa z wołowiny (1.1)
(1.1-2)
(1.1) Kup kilogram wołowiny. (1.2) Dziś przyrządzę wołowinę na ostro.
(1.1) wołowina sudecka (1.2) wołowina po burgundzku
(1.1) wołowe;
(1.1) mięso (1.2) danie, potrawa
(1.1) cielęcina
(1.1) wół, krowa
wół , wołowe , wołek wołowinka wołowy, woli
Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 124.
zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
albański: (1.1) mish gjedhi angielski: (1.1) beef baskijski: (1.1) behiki białoruski: (1.1) ялавічына , гавядзіна bułgarski: (1.1) говеждо chorwacki: (1.1) govedina czeski: (1.1) hovězí duński: (1.1) oksekød esperanto: (1.1) bovaĵo estoński: (1.1) veiseliha fiński: (1.1) raavaanliha francuski: (1.1) bœuf hebrajski: (1.1) בשר־בקר hiszpański: (1.1) ternera , vaca islandzki: (1.1) nautakjöt kaszubski: (1.1) rintowina , rintowizna , rintowé miāso , rintowné miāso litewski: (1.1) jautiena łaciński: (1.1) bubula maltański: (1.1) ċanga niderlandzki: (1.1) rundvlees niemiecki: (1.1) Rindfleisch nowogrecki: (1.1) κρέας βοδινό / μοσχαρίσιο, μοσχάρι rosyjski: (1.1) говядина slovio: (1.1) goviadivo (говиадиво) słowacki: (1.1) hovädzie mäso , hovädzina słoweński: (1.1) govedina szwedzki: (1.1) nötkött turecki: (1.1) sığır eti ukraiński: (1.1) воловина , яловичина węgierski: (1.1) marhahús wilamowski: (1.1) ryndfłaś włoski: (1.1) carne bovina , manzo ; (1.2) manzo