czad ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) (1.2) zapach spalenizny (1.3) dym, opary wykrzyknik (2.1) słowo wyrażające uczucie radości, szczęścia lub innych pozytywnych doznań
(1.1-3) (2.1) oprócz w: dać czadu / dawać czadu
(1.1) Budynek się zapalił. Było dużo ognia, mieszkańcy dławili się czadem. (2.1) Jedziemy w góry. Ale czad!
(1.1-3) rzadko w
(1.1) tlenek węgla (1.2) swąd (2.1) bomba, git, odlot
(1.1) gaz (1.2) zapach, woń
(1.1-3) czadzenie , zaczadzenie , oczadzenie czadzieć , zaczadzieć , zaczadzić , oczadzieć (2.1) czaderski, czadowy czadersko, czadowo
dać czadu • dawać czadu
(1.1) < → dym, sadza, opar, mgiełka; por. → swąd, spalenizna, dym, → dym, czad, para, opar. (2.1) z za
(1.1) angielski: (1.1) flue gas, monoxide; (2.1) cool białoruski: (1.1) чад duński: (2.1) sej! rosyjski: (1.1) угар ; (1.2) гарь ; (1.3) чад ukraiński: (1.1) чад