jeździć ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) przenosić się z miejsca na miejsce środkiem lokomocji (1.2) poruszać się na grzbiecie konia (1.3) o pojazdach: kursować tą samą trasą
(1.1-3)
(1.3) Autobus jeździ codziennie tą samą trasą.
(1.1-3) jeździć z +
(1.1) jeździć autobusem • jeździć na łyżwach (1.2) jeździć na koniu
(1.1) podróżować
jazda , jezdnia , jeździectwo , jeździec , jeźdźczyni , jeżdżenie , podjazd , pojazd , wyjazd jechać, jeżdżać jeździecki, zjazdowy jazda
jeździć jak na łysej kobyle
jeździć oznacza czynność regularną;
afrykanerski: (1.1) ry; (1.2) ry angielski: (1.1) drive; (1.2) ride arabski: (1.1) ركب (1.2) ;ركب białoruski: (1.1) ездзіць; (1.2) ездзіць, катацца chiński standardowy: (1.1) jako kierowca: 开车 (kāichē), jako pasażer: 坐 (zuò), okrakiem na czymś: 骑 (qí); (1.2) 骑 (qí) czeski: (1.1) jezdit; (1.3) jezdit dolnołużycki: (1.1) jězdźiś; (1.2) rejtowaś, jězdźiś duński: (1.1) køre; (1.2) ride; (1.3) køre esperanto: (1.1) veturi; (1.2) rajdi; (1.3) trafiki francuski: (1.1) aller, voyager; (1.3) circuler hiszpański: (1.1) viajar, ir; (1.2) cabalgar, montar; (1.3) circular łaciński: (1.2) equito, caballico niderlandzki: (1.1) rijden; (1.2) rijden niemiecki: (1.1) fahren; (1.2) reiten polski język migowy: rosyjski: (1.1) ездить, кататься; (1.2) ездить, кататься, скакать; (1.3) ездить szwedzki: (1.1) åka, na rowerze cykla ukraiński: (1.1) їздити; (1.3) їздити wilamowski: (1.2) rȧjta