__TOC__ country ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) styl muzyczny; przymiotnik relacyjny (2.1) związany z muzyką countrową, właściwy muzyce countrowej
(1.1) (2.1)
(1.1) Także w Europie country zyskiwało na popularności. (2.1) Z czasem muzyka country wykształciła mnogość podgatunków i stylów.
(2.1) muzyka / styl / gitarzysta / wokalista / zespół country
(2.1) countrowy, country’owy
countrowy, country’owy
angielski: (1.1) country; (2.1) country duński: (1.1) country ; (2.1) w złożeniach country- słowacki: (1.1) country ; (2.1) country włoski: (1.1) country ; (2.1) country
country ()
, ,
rzeczownik (1.1) kraj (1.2) wieś (1.3) kraina, region (1.4) country przymiotnik (2.1) wiejski (2.2) country (związany z muzyką country)
(1) country; countries (2)
(1.1) Russia is a vast country. → Rosja jest rozległym krajem. (1.2) My grandparents live in the country. → Moi dziadkowie mieszkają na wsi.
(2.1) urban, municipal
countryman, countrywoman, countryside
country ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) country przymiotnik (2.1) country, country’owy
(1.1)
(2.1) countryový
countryový