bujać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) kołysać, huśtać (1.2) unosić się w powietrzu (1.3) korzystać ze swobody, biegać swobodnie (1.4) bujnie wysoko rosnąć (1.5) oszukiwać, opowiadać niestworzone historie (1.6) oszukiwać czasownik zwrotny niedokonany bujać się (2.1) poruszać się w tył i w przód (2.2) podkochiwać się (2.3) iść, odchodzić, spadać
(1.1-6)
(1.1) Zgasił światło, położył się i patrząc na firanki, którymi bujał wiatr wpadający przez otwarte okno, zasnął jak kamień.B. Prus: Lalka (1.3) (…) jeździec stracił równowagę, pochylił się i upadł, a wolny rumak bujał już daleko po polu.J. B. Dziekoński: Sędziwoj (2.1) Dziecko buja się na huśtawce. (2.2) Adam buja się w Agnieszce od podstawówki. (2.3) Bujaj się! – nie pożyczę ci pieniędzy.
(1.1) kołysać, huśtać (1.2) fruwać, latać (1.5) kłamać
bujanie , bujak zabujać, wybujać
bujać w obłokach • bujać z kwiatka na kwiatek
(1.1) (1.2) duński: (2.3) skride niemiecki: (1.1) schweben; (2.1) schaukeln rosyjski: (1.1) болтать; (2.1) качаться