gondola ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji; (1.2) kosz balonu lub sterowca (1.3) wagonik jednego z rodzajów kolejki linowej (1.4) część wózka dziecięcego, w której przewozi się niemowlę w pozycji leżącej
(1.1-4)
(1.1) W Wenecji zakochane pary odbywają przejażdżki gondolami. (1.2) Balon odleciał, ale nikt nie zdążył wsiąść do gondoli. (1.3) Do gondoli wsiadło ośmiu narciarzy i kolejka zawiozła ich na stok. (1.4) Przez pierwsze miesiące życia dziecko należy wozić na spacery w gondoli.
(1.1) wsiąść / wsiadać do gondoli • wysiąść / wysiadać z gondoli • być w gondoli • pływać gondolą (1.2) wsiąść / wsiadać do gondoli • wysiąść / wysiadać z gondoli • być w gondoli (1.3) wsiąść / wsiadać do gondoli • wysiąść / wysiadać z gondoli • być w gondoli
(1.2) kosz
gondolier , gondoliera gondolowy, gondolierski
(1.1) → łódź (1.2-4) od (1.1)
Forma dopełniacza liczby mnogiej „” jest błędna. Poprawna jest wyłącznie forma „gondoli”.
angielski: (1.1) gondola; (1.2) gondola baskijski: (1.1) gondola bułgarski: (1.1) гондола ; (1.2) гондола duński: (1.1) gondol ; (1.2) gondol ; (1.3) gondol estoński: (1.1) gondel, korv; (1.2) gondel; (1.3) gondel francuski: (1.1) gondole hiszpański: (1.1) góndola interlingua: (1.1) gondola niemiecki: (1.1) Gondel norweski (bokmål): (1.1) gondol ; (1.2) gondol ; (1.3) gondol norweski (nynorsk): (1.1) gondol ; (1.2) gondol ; (1.3) gondol nowogrecki: (1.1) γόνδολα portugalski: gôndola rosyjski: (1.1) гондола ; (1.2) гондола słowacki: (1.1) gondola szwedzki: (1.1) gondol ; (1.2) gondol ukraiński: (1.1) гондола ; (1.2) гондола węgierski: (1.1) gondola włoski: (1.1) gondola ; (1.2) gondola , navicella
gondola ()
,
rzeczownik policzalny (1.1) gondola (1.2) rodzaj wagonu towarowego z niskim ścianami bocznymi i otwartym dachem używany do przewozu ciężkich ładunków sypkich jak tłuczeń czy pręty stalowe (1.3) wagon kolejki linowej
(1) gondola; gondolas
(1.1) In Venice, lovers do trips with gondolas. → W Wenecji zakochani odbywają podróż gondolami.
→ łódź
gondola ()
rzeczownik (1.1) gondola
→ łódź
gondola ()
rzeczownik (1.1) gondola
gondolero
gondola ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gondola
(1) gondol|a, ~ae
gondola ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gondola – wąska łódka (1.2) gondola – kosz podwieszony pod balonem
gondolierka , gondolier , gondoliera , gondolka gondoliersky
gondola ()
rzeczownik (1.1) gondola
gondolás
gondola ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gondola (1.2) gondola
(1.1-2) gondola; gondole
(1.2) navicella, carlinga
gondoliera , gondoliere
z dialektu weneckiego gondola → łódź < może od (kontoura) < < → krótki + ogon