å ()
symbol (1.1) litera używana w tekstach naukowych do zapisu pochylonego „a”, staropolskiej oraz współczesnej dialektalnej samogłoski pośredniej między „a” i „o”
å ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) strumyk, rzeczka rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) 29. litera duńskiego alfabetu
(1.1) en å, åen, åer, åerne (2.1) et å, å'et, å'er, å'erne
(1.1) Åen snor sig gennem landskabet. → Strumień ciągnie się przez krajobraz.
(1.1) åens løb → bieg strumyka
(1.1) bæk, flod (2.1) bolle-å
(1.1) gå over åen efter vand → przekraczać strumień w poszukiwaniu wody, dochodzić do celu niepotrzebnie okrężną drogą • mange bække små gør en stor å → ziarnko do ziarnka, a zbierze się miarka
(2.1) Å/å to ostatnia litera alfabetu duńskiego; przed reformą ortografii w 1948 zapisywana była jako Aa; zob. też omówienie w haśle „bolle-å”.
å ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) 29. litera alfabetu norweskiego, minuskuła litery Å rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (2.1) rzeczka, strumyk wyznacznik bezokolicznika (3.1) (stojąc przed czasownikiem tworzy bezokolicznik) wykrzyknik (4.1) ach!, och!
(1.1) en å-en, å-en, å-er, å-ene (2.1) en å, åen, åer, åene lub ei å, åa, åer, åene
(3.1) Jeg har nettopp begynt å lære tysk. → Właśnie zacząłem się uczyć niemieckiego.
å ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) 29. litera alfabetu norweskiego, minuskuła litery Å rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) rzeczka, strumyk wyznacznik bezokolicznika (3.1) (stojąc przed czasownikiem tworzy bezokolicznik) wykrzyknik (4.1) ach!, och!
(1.1) ein å-en, å-en, å-ar, å-ane (2.1) ei å, åa, åer, åene
(3.1) Folk flest elskar å bruke pengar. → Większość ludzi uwielbia wydawać pieniądze.
å ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) 29. litera alfabetu norweskiego, minuskuła litery Å (1.2) rzeczka, strumyk wyznacznik bezokolicznika (2.1) (stojąc przed czasownikiem tworzy bezokolicznik) wykrzyknik (3.1) ach!, och!
(1.1) en å-en, å-en, å-er, å-ene (1.2) en å, åen, åer, åene
å ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) potok, rzeczka przyimek (2.1) w złożeniach i zwrotach = på wykrzyknik (3.1) od: åh
(1.1) en å, ån; åar, åarna
(1.1) vattendrag, vattenflöde
złożenie rzeczownikowe åbäke • åkomma • åminnelse • åsikt • åsyn • åtanke • åverkan złożenie czasownikowe åberopa • ådagalägga • ådöma • åhöra • åkalla • åklaga • åligga • ålägga • åsamka • åse • åskåda • åstunda • åsyfta • åta • åtala • åvila • åvägabringa fraza czasownikowa gå över ån efter vatten złożenie przysłówkowe ånyo • åsido • åstad fraza przysłówkowa å bane • å båle • å färde • å någons sida • å någons vägnar przysłowie bättre stämma i bäcken än i ån • gå inte över ån efter vatten • många bäckar små gör en stor å
(1.1) (woda płynąca korytem) "å" jest większe od "bäck", a mniejsze od "flod"