שלעכטס () ; polska: szlechts
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zło, złe (1.2) zło, złe położenie, nieszczęście, niepomyślność, niepowodzenie, niedola, bieda, złe (1.3) zło, zły uczynek / postępek, krzywda, szkoda, podłość, łajdactwo, świństwo, złe
(1.1) שלעכטס; (1.2-3) שלעכטס; שלעכטסן
(1.2) איך ווינטש דיר ניט קיין שלעכטס. → Ja ci nieszczęścia / złego nie życzę. (1.3) שלעכטס לערנט מען זיך באַלד אויס. → Złego to się człowiek od razu wyuczy.
(1.3) + טאָן שלעכטס → robić coś złego / wyrządzać krzywdę / sprawiać przykrość / dawać się we znaki + (komuś)
שלעכטקייט, שלעכטיקייט, שלעכטסקייט שלעכט, שלעכטהאַרציק שלעכט
אַ שלעכטס → osoba zła / nikczemna / podła, niegodziwiec עפּעס שלעכטס וועט דער רוח ניט נעמען → złego diabli nie wezmą דאָס נויטיקע שלעכטס → zło konieczne
od