typ () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rodzaj, klasa (1.2) osoba skupiająca cechy ludzi pewnej (1.3) ktoś lub coś przewidziane przez kogoś na zwycięzcę (1.4) w systematyce zwierząt; (1.5) charakterystyczny wygląd i budowa człowieka w zależności od jego rasy lub przynależności etnicznej (1.6) opis rodzaju, struktury i zakresu wartości, jakie może przyjmować dany literał, zmienna, stała, argument, wynik funkcji lub wartość; (1.7) obiekt przypisany do każdego elementu pewnej kolekcji, pozwalający na określenie jak zachowuje się każdy z nich i jakie operacje są na nim wykonalne rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) podejrzany mężczyzna
(1.1-7) (2.1)
(1.1) W tej części sklepu znajdują się buty typu turystycznego i sportowego. (1.2) Mariusz to typ samotnika. (1.3) Ten koń to mój typ. Postawiłem na niego 100 złotych. (1.4) Strunowce to jeden z typów należących do królestwa zwierząt. (1.5) Typ orientalny odznacza się dosyć wysokim wzrostem. (2.1) Patrz na tego typa, jak on wygląda! Ubranie to chyba musiał ze śmietnika wyciągnąć!
(1.4) gromada (2.1) typek
typiara , typek , podtyp , typowość , typizacja typować , wytypować typowy, typiczny typowo
typ spod ciemnej gwiazdy
< < → bić
albański: (1.1) lloj , tip angielski: (1.1) type, model; (1.4) phylum; (2.1) character, fellow, guy arabski: (1.1) نوع, طرز, نمط chiński standardowy: (1.4) 门 (mén) czeski: (1.1) typ ; (2.1) typ dolnołużycki: (1.1) typ duński: (1.1) type , slags /, art ; (1.2) type ; (1.4) række esperanto: (1.1) tipo francuski: (1.1) type , genre ; (1.4) embranchement ; (2.1) type , bonhomme hiszpański: (1.1) tipo ; (1.4) filo interlingua: (1.1) typo jidysz: (1.1) טיפּ (tip); (2.1) יונג (jung) kataloński: (1.1) tipus łaciński: (1.1) typus niemiecki: (1.4) Stamm ; (2.1) Typ norweski (bokmål): (1.1) type ; (1.2) type norweski (nynorsk): (1.1) type ; (1.2) type rosyjski: (1.1) тип ; (1.2) тип ; (1.4) тип ; (1.5) тип ; (2.1) тип szwedzki: (1.1) sort , slag , typ ukraiński: (1.1) тип ; (1.2) тип ; (1.3) тип ; (1.4) тип ; (2.1) тип wilamowski: (1.1) typ ; (1.2) typ ; (1.3) typ ; (1.4) typ ; (1.5) typ ; (2.1) typ włoski: (1.1) tipo , modello
typ ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) typ, rodzaj
(1.1)
typ ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) typ, rodzaj
(1.1) en typ, typen, typer, typerna
(1.1) sort, slag
typisk
typ ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) typ (rodzaj, wzorzec) (1.2) typ (osoba skupiająca cechy ludzi pewnej ) (1.3) typ (ktoś lub coś przewidziane przez kogoś na zwycięzcę) (1.4) typ (biologia) (1.5) typ (charakterystyczny wygląd i budowa człowieka w zależności od jego rasy lub przynależności etnicznej) (1.6) facet, typ, typek
(1.1-6) typ; typa
typiś, typyś typa typa