thunder ()
: , : , ,
rzeczownik niepoliczalny (1.1) grzmot (1.2) grzmot, huk (1.3) burza czasownik nieprzechodni (2.1) grzmieć / zagrzmieć
(1) thunder; (2) thunder, thundered, thundered, thunders, thundering
(1.2-3) thunder of
(1.1) a clap of thunder → pojedynczy grzmot • a roll of thunder → seria grzmotów (1.3) thunder of applause → burza oklasków
thunderous, thundery thunderously
thunder and lightning → piorun (fraza używana w zdaniach w liczbie pojedynczej!) steal sb's thunder → zebrać za kogoś laury
, thonder, thondre <
Niekiedy traktuje się thunder jak rzeczownik policzalny, zwłaszcza w mowie potocznej oraz w niektórych utartych zwrotach. Słowniki nie uznają jednak takiego użycia.