iver ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) zapał, entuzjazm
(1.1) en iver, iveren,
(1.1) Han kastede sig med iver over programmering. → Z zapałem rzucił się do programowania.
ivrig
iver ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) gorliwość, zapał, żarliwość
ivrig
iver ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) gorliwość, zapał, żarliwość
ivrig
iver ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) gorliwość, zapał, żarliwość
(1.1) en iver, ivern,
ivra, beivra ivrig