__TOC__ mensa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stół (1.2) posiłek (1.3) biesiada, biesiadnicy, towarzystwo przy stoleJózef Korpanty, Słownik łacińsko-polski. I-Z, tom 2, Warszawa 2001, s. 252, ISBN 83-7195-472-7. (1.4) stół ofiarny, płyta ołtarzaJerzy Mańkowski, Praktyczny słownik łacińsko-polski, Warszawa, 2001, s. 169, ISBN 83-7255-062-X (1.5) stół bankierski; stół, przy którym wymienia się pieniądze
(1)
(1.1) apud mensam → przy stole (1.1) mensas cibis exstruere → zastawić stoły jadłem (1.2) mensa secunda → deser
mensula mensalis
mensa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nakryty stół (1.2) jedzenie, posiłek (1.3) stołówka, jadłodajnia
mensola