sikkerhed ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) bezpieczeństwo (1.2) pewność (1.3) zabezpieczenie
(1) en sikkerhed, sikkerheden, (sikkerheder, sikkerhederne)
(1.1) Pigen søgte sikkerhed hos sin mor. → Dziewczyna szukała bezpieczeństwa u mamy. (1.2) Lægen kunne med sikkerhed erklære, at hun slet ikke var syg. → Lekarz mógł z pewnością stwierdzić, że zupełnie nie była chora.
(1.1) for en sikkerheds skyld → na wszelki wypadek
(1.1) fare (1.2) usikkerhed
sikker sikring sikkert