__TOC__ intelligence ()
rzeczownik niepoliczalny (1.1) inteligencja (cecha) (1.2) informacja wywiadowcza, poufna (1.3) byty obdarzone inteligencją rzeczownik policzalny (2.1) wywiad, służby wywiadowcze
(1) intelligence; (2) intelligence; intelligences
(1.1) He is a child of average intelligence. → Jest dzieckiem o przeciętnej inteligencji. (1.2) The government had intelligence about a potential attack. → Rząd miał informację o potencjalnym ataku.
(1.2) intelligence on / about / that… → informacja dotycząca… (1.2) gather / provide intelligence (1.3) extraterrestrial intelligence → pozaziemska inteligencja • artificial intelligence → sztuczna inteligencja (2.1) foreign / national / military intelligence → wywiad zagraniczny / państwowy / wojskowy (2.1) intelligence agencies / services (2.1) counterintelligence → kontrwywiad
intelligent, unintelligent intelligently
intelligence ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) inteligencja
(1.1) intelligence artificielle → sztuczna inteligencja
(1.1) inintelligence
intelligent
(1.1) z