senior ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) starsza osoba (wiekiem lub rangą) (1.2) najstarszy członek rodu, rodziny lub w danej grupie (1.3) sportowiec, który osiągnął wiek odpowiedni dla uprawiania danej dyscypliny na poziomie zawodowym (1.4) według prawa lennego: feudał w stosunku do swojego wasala (1.5) w okresie Polski dzielnicowej: najstarszy Piast, któremu podlegali książęta poszczególnych dzielnic (1.6) w średniowieczu, wedle zasady senioratu najstarszy przedstawiciel rodu i jednocześnie dziedzic tytułu (1.7) doświadczony pracownik
(1.1-7)
(1.1) Wejściówki dla seniorów będą o połowę tańsze.
(1.2) Konwent Seniorów
(1.1, 1.7) junior
seniorat , senioralność seniorka senioralny
angielski: (1.1) senior; (1.7) senior chiński standardowy: (1.1) 老人 (lǎorén), 老年 (lǎonián) esperanto: (1.2) sinjoro; (1.4) feŭdestro, senjoro; (1.6) sinjoro kaszubski: (1.1) senior , stôri łaciński: (1.2) senior niemiecki: (1.1) Senior
senior ()
przymiotnik (1.1) starszy (1.2) wyższy rangą rzeczownik (2.1) senior (2.2) senior (2.3) student lub uczeń ostatniego roku
(2.3) finalist
(1.1-2) junior (2.1) junior
seniority
(2.3)
senior ()
rzeczownik żywotny (1.1) senior
senior ()
przymiotnik (1.1) starszy rzeczownik (2.1) pan
(2.1) senior; seniores
(2.1) Un senior sta ante un auto. → Jakiś pan stoi przed samochodem.
seniora
senior ()
(1.1)