idiot ()
, , ,
rzeczownik (1.1) idiota, idiotka (1.2) idiota
(1) idiot; idiots
(1.1) He is an out-and-out idiot. → On jest skończonym idiotą.
(1.1) cretin, imbecil, fool, dork
(1.1) genius
idiocy, covidiot idiotic idiotically
< < (idiotes)
idiot ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) idiota
idiot ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) idiota (1.2) idiota
(1.1-2)
idiotský
idiot ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) idiota (1.2) idiota przymiotnik (2.1) idiotyczny
(1) idiot; idiots (2) idiot , idiote ; idiots , idiotes
(1.2) idiot utile
(1) imbécile
idiote , idiotisme , idiotie
idiot ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) idiota (1.2) idiota, dureń, kretyn
idiotia , idiotizmus , idiotstvo idiotka idiotický, idiotský idiotsky
idiot ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) idiota
(1.1) en idiot, idioten, idioter, idioterna
idiotisk