paszkwil ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) publikacja brukająca czyjąś reputację;
(1.1)
(1.1) Premier skarżył się, że jest regularnie szkalowany paszkwilami w prasie. (1.1) Podczas rządów Władysława Jagiełły został w 1410 powołany na sekretarza kancelarii królewskiej, lecz pozbawiony tej funkcji w 1419 roku za napisanie paszkwilu na królową Elżbietę.
(1.1) paskwiliusz
paszkwilista , paskwiliusz paszkwilowy
(1.1) < < , za pośrednictwem Roztrząsania, „Poradnik Językowy” nr 4/1919, s. 57.
angielski: (1.1) lampoon duński: (1.1) paskvil francuski: (1.1) libelle hiszpański: (1.1) libelo , pasquín niemiecki: (1.1) Schmähschrift nowogrecki: (1.1) λίβελος słowacki: (1.1) hanopis szwedzki: (1.1) smädeskrift , nidskrift , pamflett , paskill włoski: (1.1) pasquinata