hamn ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) przystań, port (1.2) bezpieczne schronienie, przystań (1.3) postać, forma (1.4) widmo, upiór
(1) en hamn, hamnen; hamnar, hamnarna
(1.1) Göteborg har den största hamnen i Skandinavien. → Göteborg ma największy port w Skandynawii.
(1.2) tillflyktsort, fristad (1.3) skepnad, gestalt (1.4) vålnad, spöke
hamna
złożenie rzeczownikowe hamnbassäng, hamnkvarter, hamnsjåare, hamnskifte, hamnskiftare, hamnstad • djurhamn, fiskhamn, frihamn, människohamn, nödhamn, småbåtshamn fraza czasownikowa föra i hamn • komma i hamn • ro i hamn