blødning ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) krwawienie
(1.1) en blødning, blødningen, blødninger, blødningerne
(1.1) Dysenteri er en tarm infektion, som årsager blødninger. → Czerwonka to powodująca krwawienia infekcja jelita. (1.1) Symptomerne på forhøjet blodtryk kan være hovedpine, svimmelhed, unormal åndenød ved anstrengelse og blødning fra næsen. → Objawami podwyższonego ciśnienia krwi mogą być ból głowy, zawroty głowy, nienormalna zadyszka przy wysiłku oraz krwawienie z nosa.
blod bløde blodig
od czas. bløde