__TOC__ sympatia () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś (1.2) osoba, którą się lubi lub kocha
(1.1-2)
(1.1) Szef z sympatią odnosi się do swoich podwładnych. (1.2) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wiersze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.
(1.1) sympatia do + • sympatia dla + Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000. (1.2) sympatia +
(1.1) darzyć / pałać sympatią (1.2) być czyjąś sympatią • mieć sympatię
(1.1) sentyment, inklinacja, skłonność
(1.1) antypatia, niechęć, alergia, wrogość
(1.1) uczucie
sympatyk , sympatyczka , sympatyczność , sympatyzowanie sympatyzować sympatyczny sympatycznie
angielski: (1.1) liking; (1.2) girlfriend, boyfriend arabski: (1.1) عاطفة , حنان baskijski: (1.1) sinpatia białoruski: (1.1) сімпатыя bułgarski: (1.1) симпатия ; (1.2) симпатия chiński standardowy: (1.1) 喜欢 (xǐhuan); (1.2) eufemistycznie: 朋友 (péngyou), o osobie płci męskiej: 男朋友 (nánpéngyou), o osobie płci żeńskiej: 女朋友 (nǚpéngyou) duński: (1.1) sympati esperanto: (1.1) simpatio fiński: (1.1) sympatia hiszpański: (1.1) simpatía koreański: (1.2) 애인 niemiecki: (1.1) Sympathie rosyjski: (1.1) симпатия słowacki: (1.1) sympatia szwedzki: (1.1) sympati ukraiński: (1.1) симпатія węgierski: (1.1) szimpátia
sympatia ()
rzeczownik (1.1) sympatia
(1.1) ymmärtämys
(1.1) antipatia
sympatia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sympatia
(1.1) antipatia
sympatickosť sympatický sympaticky