besættelse ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) okupacja (1.2) zajęcie (np. stanowiska) (1.3) obsesja (1.4) opętanie
(1) en besættelse, besættelsen, besættelser, besættelserne
(1.1) Omkring 6000 bunkre blev bygget i Danmark under besættelsen. → Podczas okupacji zostało w Danii zbudowanych około 6000 bunkrów. (1.3) Hans besættelse af fodbold er helt til grin. → Jego obsesja futbolowa jest po prostu śmieszna. (1.4) Nonnen forsøgte at bekæmpe sin besættelse, men dæmonen viste sig at være stærkere. → Zakonnica usiłowała walczyć ze swoim opętaniem, ale demon okazał się silniejszy.
(1.1) befrielse
besætte