ponoć

__TOC__ ponoć ()

, ,

partykuła oceniająca (1.1) jak słychać, jak mówią, zdaje się

(1.1)

(1.1) Ponoć w życiu nie ma nic za darmo.

(1.1) , pono

(1.1)

ponoć ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) północ (24:00)

(1.1) ponoć, ponoći, ponoći, ponoć, ponoću, ponoći, ponoći; ponoći, ponoći, ponoćima, ponoći, ponoćima, ponoćima, ponoćima

(1.1) Već je ponoć, a ja sam tek počeo raditi. → Już jest północ, a ja dopiero zacząłem pracować.