__TOC__ accept ()
()
czasownik przechodni (1.1) akceptować, zgadzać się (1.2) przyjmować, odbierać (np. towar, prezent) (1.3) przyjmować (do jakiegoś grona)
(1) accept, accepted, accepted, accepts, accepting
(1.1) They accepted my offer. → Przyjęli moją ofertę. (1.2) Do not try to buy the judge, he never accepts bribes. → Nie próbuj przekupywać sędziego, nigdy nie przyjmuje łapówek.
(1.2) take, have (1.3) admit, take on, take
(1.1) reject (1.2) pass up, turn down, decline, refuse, reject
acceptation, acceptance, acceptability, accepter unacceptable, acceptable, accepted acceptably, unacceptably
accept ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) akcept, akceptacja (weksla)
(1.1) en accept, accepten, accepter, accepterna
acceptans acceptera acceptabel