monster ()
(1.1) od monstera
(1.1) Ziemia do monster to mieszanka podłoży.
monster ()
, ,
rzeczownik policzalny (1.1) potwór przymiotnik (2.1) ogromny, gigantyczny
(1.1) monster; monsters
monstrosity monstrous monstrously
od , od
monster ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) potwór
(1.1) et monster, monstret/monsteret, monstre, monstrene
(1.1) Leon prøver hele sit liv at få kontrol over sine unaturlige tendenser, men uden held. Når fuldmånen dukker op, bliver han til et blodtørstigt monster, der ikke kan kende forskel på ven og fjende. → Leon przez całe życie próbuje zapanować nad swoimi nienaturalnymi skłonnościami, ale bezskutecznie. Kiedy nastaje pełnia, zamienia się w krwiożerczego potwora, który nie potrafi odróżnić przyjaciela od wroga.
(1.1) uhyre
monstrum , monstrøsitet monstrøs
monster ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) potwór
(1.1) monsters;
(1.1) Sommige kinderen zijn bang voor monsters onder hun bed. → Niektóre dzieci boją się potworów, które są pod ich łóżkiem.
monster ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) potwór
monstrus
monster ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) potwór
(1.1) ett monster, monstret, monster, monstren
(1.1) odjur
(1.1) w potocznej mowie używa się także form monstrena lub monsterna dla formy określonej