byk ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia, łosia itp. (1.2) błąd w tekście, najczęściej ortograficzny (1.3) uderzenie głową w brzuch (1.4) jednomasztowy, lekki statek wykorzystywany do spławu soli lub zboża (1.5) jednobarwne wielkanocne jajo (1.6) mały kawałek sztuki mięsaSłowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 297. rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) duży, silny mężczyzna (2.2) tęgi, ociężały, tępy, nieskory do pracy mężczyzna (2.3) inwestor giełdowy grający na wzrost kursów akcji lub innych aktywów
(1.1-5) (2.1-3)
(1.1) W Pampelunie odbywają się gonitwy byków. (1.2) Byki w gazetach są niedopuszczalne.
(1.1) byk bizona / żubra / jelenia • jak byk (1.2) byk gramatyczny / językowy / ortograficzny • zrobić / strzelić / walnąć byka • robić byki
(1.1) buhaj (1.2) bąk (1.5) kraszanka
(1.1) krowa (2.3) niedźwiedź
(1.2) błąd
(1.2) ortograf
bykowiec , byczość , bykowe , byczenie , pobyczenie , wybyczenie byczek , byczuś byczysko byczyć, byczyć się , pobyczyć się , wybyczyć się byczy, bykowy, bykowaty, byczkowy byczo
działać jak płachta na byka • jak byk • uderzyć z byka / uderzyć bykiem • zdrowy jak byk • złapać byka za rogi / chwycić byka za rogi • bogatemu to i byk się ocieli; zobacz też: przysłowia o byku
od książka Die slavischen Sprachen w Google Books , , , , , , , , , , , i
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
afrykanerski: (1.1) bul akadyjski: (1.1) 𒋗𒌑𒊒 angielski: (1.1) bull arabski: (1.1) ثور (ṯawr) baskijski: (1.1) zezen białoruski: (1.1) бык brithenig: (1.1) tor bułgarski: (1.1) бик buruszaski: (1.1) tshindar chorwacki: (1.1) bik dolnołużycki: (1.1) byk duński: (1.1) tyr esperanto: (1.1) virbovo, taŭro estoński: (1.1) pull farerski: (1.1) tarvur francuski: (1.1) taureau górnołużycki: (1.1) byk gudźarati: (1.1) આખલો (ākhalō) hebrajski: (1.1) שור (szor) hiszpański: (1.1) toro ; (1.2) falta interlingua: (1.1) tauro islandzki: (1.1) naut japoński: (1.1) 牡牛 / 雄牛 (おうし, oushi) jidysz: (1.1) ביק (bik) joruba: (1.1) malu kaszubski: (1.1) bùla , bik kataloński: (1.1) bou keczua: (1.1) waka litewski: (1.1) bulius , jautis liwski: (1.1) ǟrga luksemburski: (1.1) Stéier łaciński: (1.1) taurus niderlandzki: (1.1) bul , stier niemiecki: (1.1) Bulle ; (1.2) Bock nowogrecki: (1.1) ταύρος nowopruski: (1.1) lāniks osetyjski: (1.1) богъ, куыр, гал połabski: (1.1) bålă rosyjski: (1.1) бы́к ; (2.1) бы́к; (2.3) бы́к slovio: (1.1) bik (бик) słowacki: (1.1) býk staroegipski: (1.1) (ỉḥ) szwedzki: (1.1) tjur ; (1.2) bock tybetański: (1.1) གླང༌ ukraiński: (1.1) бик węgierski: (1.1) bika wilamowski: (1.1) öks włoski: (1.1) toro
byk ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) byk
od
byk ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) byk
od
byk ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pranie (rzeczy do prania) (1.2) pranie (czynność prania)
(1) en byk, byken, bykar, bykarna
(1.1) tvätt (1.2) tvätt
byka
złożenie rzeczownikowe bykkar, bykmaskin, bykstreck, storbyk fraza rzeczownikowa smutsig byk fraza czasownikowa ha en trasa med i byken • tvätta en byk