hipoteka () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy; (1.2) instytucja, biuro, archiwum spraw i akt hipotecznych
(1.1-2)
(1.1) Nie warto kupować mieszkania, na którym już ciąży hipoteka.
(1.1) ustanowić hipotekę na domie / budynku / mieszkaniu / … (= prawnie uznać dom / budynek / mieszkanie / … za zabezpieczenie czyjejś wierzytelności) • na czymś ciąży hipoteka • ustanowiono hipotekę • hipoteka kaucyjna • hipoteka łączna
hipotekariusz , hipotekariuszka , hipotekacja , hipotekowanie , zahipotekowanie hipotekować , zahipotekować hipoteczny
mieć bogatą hipotekę • mieć czystą hipotekę
(1.1) (1.2)
angielski: (1.1) mortgage baskijski: (1.1) hipoteka białoruski: (1.1) іпатэка białoruski (taraszkiewica): (1.1) гіпотэка bułgarski: (1.1) ипотека czeski: (1.1) hypotéka duński: (1.1) pant esperanto: (1.1) hipoteko francuski: (1.1) hypothèque hebrajski: (1.1) משכנתא hiszpański: (1.1) hipoteca kaszubski: (1.1) hipòteka kataloński: (1.1) hipoteca łaciński: (1.1) pignus niderlandzki: (1.1) hypotheek niemiecki: (1.1) Hypothek nowogrecki: (1.1) υποθήκη rosyjski: (1.1) ипоте́ка ukraiński: (1.1) іпотека włoski: (1.1) ipoteca
hipoteka ()
rzeczownik (1.1) hipoteka
(1.1) alderantzizko hipoteka → odwrócona hipoteka
hipotekatu hipotekadun
hipoteka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) hipoteka
hipoteka ()
przymiotnik (1.1) hipoteczny
(1.1)
hipoteko hipoteki