furor () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) furia, szał
(1.1)
(1.1) miarkować furor
→ szaleństwo
furor ()
lub lub
rzeczownik (1.1) wściekłość, furia (1.2) pasja, uniesienie, namiętność (1.3) zgiełk, poruszenie (1.4) przejściowa moda
furor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wściekłość (1.2) pasja, uniesienie, namiętność (1.3) opętanie, szał ~es
(1.1) Luchan con furor. → Walczą ze wściekłością.
furia
furioso
-oris
furor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szał, furor (1.2) straszenie, strach (1.3) podjudzanie, podburzanie (1.4) uniesienie, zachwyt (1.5) smutek czasownik (2.1) kraść (2.2) wyłudzać
(1) fur|or, ~ōris (2) furō, furere, furuī
(1.1) furo (2.1) furtulum , furtum , furtus , furuncula , furunculus furtificus, furtivus furtim
sentencje: furor loquendi • furor poeticus • furor scribendi
źródłosłów dla , , , , , , ,