orelo ()
rzeczownik (1.1) ucho (1.2) słuch
(1.1-2)
(1.1) Ni vidas per la okuloj kaj aŭdas per la oreloj. → Widzimy oczami i słyszymy uszami.
orelbruo orela ĝi eĉ ne tuŝas lian orelon • havi la orelojn sur ĝusta loko • juĝanto devas havi du orelojn • la muro havas orelojn • malsata stomako orelon ne havas • ne kredu al orelo, kredu al okulo • paroli dolĉe en la orelon • per oreloj, ne per okuloj, edzinon elektu • por virta orelo ne danĝeras vorto malbela • sidi en laboroj ĝis super la oreloj • streĉi la orelojn • tra unu orelo eniras, tra la dua eliras • traflugis anĝelo preter orelo • urson al mielo oni ne tiras per orelo • ventro malsata orelon ne havas