cyna ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn; (1.2) naczynia i inne wyroby z cyny (1.1); (1.3) łatwotopliwy stop cyny (1.1) z ołowiem i antymonem, używany do lutowania niskotemperaturowego
(1.1-3)
(1.1) Cienka powłoka cyny na blaszanych puszkach z żywnością zapobiega korozji. (1.2) Szczęśliwsze były wieki, kiedy na cynie jadano. (1.3) Przy pomocy cyny łączymy podzespoły elektroniczne do płytki drukowanej.
(1.1) dzban / dzbanek / kufel / talerz / łyżka z cyny • kopalnia cyny • ruda cyny • złoże cyny (1.2) jeść na cynie • czyścić cynę (1.3) lutować cyną • kropla cyny • pokryć cyną • roztopić cynę • połączyć cyną • laska cyny • cyna lutownicza
(1.1) Sn (1.3) lut, lutowie, stop lutowniczy
(1.1) metal, pierwiastek (1.2) naczynie (1.3) stop
cynownia , cynownictwo , cynownik , cynkarz , cynkolit , ocynownia , cynowanie , pocynowanie , ocynowanie cynować , pocynować , ocynować cynowy, cynkowaty, cynowniczy, cynkowniczy cynowo
(1.1) zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych
angielski: (1.1) tin; (1.3) solder arabski: (1.1) قصدير baskijski: (1.1) eztainu białoruski: (1.1) волава białoruski (taraszkiewica): (1.1) цына bułgarski: (1.1) калай czeski: (1.1) cín dolnołużycki: (1.1) cen ; (1.2) cen duński: (1.1) tin ; (1.2) tin esperanto: (1.1) stano farerski: (1.1) tin francuski: (1.1) étain górnołużycki: (1.1) cyn hiszpański: (1.1) estaño interlingua: (1.1) stanno kataloński: (1.1) estany łaciński: (1.1) stannum łotewski: (1.1) alva macedoński: (1.1) калај niderlandzki: (1.1) tin niemiecki: (1.1) Zinn ; (1.2) Zinn nowogrecki: (1.1) κασσίτερος portugalski: (1.1) estanho rosyjski: (1.1) олово rumuński: (1.1) staniu słoweński: (1.1) kositer szwedzki: (1.1) tenn tetum: (1.1) kaleen ukraiński: (1.1) олово volapük: (1.1) stanin węgierski: (1.1) ón wilamowski: (1.1) cyjn , cejn włoski: (1.1) stagno