holm ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;
(1.1)
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma holm?
(1.1) Ho
(1.1) lantanowiec
holmowy
(1.1) < , od zlatynizowanej nazwy stolicy Szwecji – Sztokholmu ()
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne
angielski: (1.1) holmium arabski: (1.1) هولميوم baskijski: (1.1) holmio białoruski: (1.1) гольмій białoruski (taraszkiewica): (1.1) гольм bułgarski: (1.1) холмий czeski: (1.1) holmium duński: (1.1) holmium esperanto: (1.1) holmio farerski: (1.1) holmium francuski: (1.1) holmium hiszpański: (1.1) holmio japoński: (1.1) ホルミウム (horumiumu) jidysz: (1.1) האָלמיום (holmjum) kataloński: (1.1) holmi łaciński: (1.1) holmium łotewski: (1.1) holmijs macedoński: (1.1) холмиум niderlandzki: (1.1) holmium niemiecki: (1.1) Holmium rosyjski: (1.1) гольмий rumuński: (1.1) holmiu słoweński: (1.1) holmij szwedzki: (1.1) holmium turecki: (1.1) holmiyum ukraiński: (1.1) гольмій volapük: (1.1) holmin włoski: (1.1) olmio
holm ()
, ,
rzeczownik (1.1) ostrów, wysepka na rzece (1.2) dąb ostrolistny (1.3) ostrokrzew
(1.3) holly
holm ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) bezludna wysepka
(1.1) en holm, holmen, holme, holmene
(1.1) Den øde holm var kun beboet af vilde fugle og små firben. → Bezludną wysepkę zamieszkiwały jedynie dzikie ptaki i małe jaszczurki.
(1.1) ø
holm ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pagórek
holmec