__TOC__ mangel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) brak, niedostatek (1.2) wada, defekt, usterka
(1.1) en mangel, mangelen/manglen, mangler, manglerne
(1.1) Hun blev ikke ansat pga. mangel på erfaring. → Nie została zatrudniona z powodu braku doświadczenia. (1.1) Mangelen på midler frustrerer lægerne og forsinker behandlingerne - der er op til seks års ventetid. → Brak środków frustruje lekarzy i opóźnia leczenie – czas oczekiwania wynosi nawet do sześciu lat.
(1.1) mangel på
(1.1) i mangel af → z braku (czegoś)
(1.2) defekt
mangle
mangel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) magiel
(1.1) en mangel, mangeln, manglar, manglarna
mangla mangling