прасіць ()
prasìć
czasownik niedokonany (1.1) prosić
(1.1) 1 прашу 2 просіш 3 просіць 1 просім 2 просіце 3 просяць
(1.1) Ён не ўмеў прасіць дапамогі, таму што заўсёды адзін спраўляўся з праблемамі. → On nie umiał prosić o pomoc dlatego że zawsze sam radził sobie z problemami.
(1.1) прасіць прабачэння • прасіць гасцей у дом → prosić gości do domu • прасіць памілавання → prosić o litość (ułaskawienie)
(1.1) маліць
запрашэнне , просьба прасіцца, папрасіць
прасіць рукі