tankur ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zbiornik, pojemnik, kanister, bak
(1.1) tank|ur, ~, ~i, ~s (~urinn, ~inn, ~inum lub tanknum, ~sins); ~ar, ~a, ~um, ~a (~arnir, ~ana, ~unum, ~anna)
(1.1) Við keyptum á bensínstöð fullan tank af bensíni. → Kupiliśmy na stacji benzynowej pełen kanister benzyny.
(1.1) að fylla tank → napełniać bak/kanister • að opna tank → otwierać bak/kanister • tankbíll
(1.1) geymir