gler ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) szkło
(1.1) gler, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); ~, ~, ~jum lub ~um, ~ja lub ~a (~in, ~in, ~junum lub ~unum, ~janna lub ~anna)
(1.1) Gler getur orðið til í náttúrunni þegar eldingu slær niður í sand eða við viss skilyrði í eldgosum. → Szkło może powstać samoistnie, kiedy błyskawica uderzy w piasek lub - w sprzyjających warunkach - podczas erupcji wulkanu. (1.1) Í glerinu sá ég spegilmynd mína. → W szkle zobaczyłem swoje odbicie.
(1.1) glerauga, glerbrot, glerrúða, glerskeri, glervarningur; glerskurður → cięcie szkła; glerbræðsla → wytop szkła; glerblásur → dmuchanie szkła; glergerð → produkcja szkła
glerungur
<< *