strop ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) poziomy element konstrukcyjny budynku, najczęściej rozdzielający dwie kondygnacje; (1.2) górna powierzchnia ograniczająca warstwę skalną (1.3) górna powierzchnia jaskini (1.4) trop
(2.1) 2. od: stropić
(1.1)
(1.1) Zapadł się strop w korytarzu dostępowym w ambulatorium – melduje oficer pokładowa Serenity Meeks, dotykając komunikatora. (1.3) Albo krasnoludy przebiły się do wielkiej geody, albo bardzo starannie wyłożyły ściany i strop jaskini kryształami kwarcu tak, by każda powierzchnia odbijała światło dwóch niedużych świec płonących na kolumnach pośrodku piaszczystego podłoża.
(1.1) strop belkowy / betonowy / drewniany • niski / wysoki strop (1.2) strop warstwy / laminy / ławicy
(1.1) podłoga (1.2) spąg
stropodach stropowy
angielski: (1.1) ceiling; (1.2) roof hiszpański: (1.1) piso , techo ; (1.2) techo jidysz: (1.1) באַלקן (balkn) nowogrecki: (1.1) οροφή , ταβάνι rosyjski: (1.1) перекры́тие
strop ()
rzeczownik (1.1) skórzany pas do ostrzenia brzytwy (1.2) zły humor (1.3) diament niskiej jakości nienadający się do sprzedaży
(1.2) be in a strop → być w złym humorze
strop ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sufit
strop ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) sufit
(1.1)
strop ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) strop (1.2) pułap – górna granica wartości czegoś
stropný, stropový